PEKİN - Kültür Devrimi'nin üzerinden kırk yıl geçti. Mao'nun "dört eskileri" diye bilinen "eski fikirleri, eski kültürü, eski gelenekleri ve eski alışkanlıkları" kökünden söküp atmaya yönelik verdiği emir sonucunda ülkenin asırlık hazineleri yok edilmişti. Ancak Çin, şimdi bu politikayı tersine çevirip antikalara yöneliyor. Ming Hanedanı'ndan kalan porselen vazolar, 19'uncu yüzyıl ahşap mobilyalar ve 20'nci yüzyıl başlarına ait hat sanatı mürekkep kapları bile, zenginliklerini ve kültürel bilgilerini göstermeye meraklı, yeni orta sınıf için popüler bir statü sembolü haline geldi. Antika pazarı o kadar hareketlendi ki, televizyonlarda bu konuda programlar yapılır oldu. Son birkaç yıldır "Koleksiyon Dünyası" ve "Hazine Değerlendirmesi" gibi isimleri olan onlarca program, koleksiyonculuk eğilimleri ve değer biçme teknikleri ile ilgili bilgi vererek hazine avcılığında yeni bir dalganın yayılmasını teşvik ediyor. Programlar hem ciddi koleksiyoncuları hem de amatörleri çekiyor. Hebei Eyaleti'nden kamyon şoförü Zhou Yajun aynı zamanda bir koleksiyoncu. Her hafta "Koleksiyon Dünyası"nı ve antikalar hakkındaki diğer programlar izlediğini söylüyor. Zhou, bu programlardan öğrendikleriyle amatör antikacıları kandırmaya çalışan sahtekârları saf dışı bırakmanın yollarını öğrenebilmeyi umuyor. Aynı zamanda değer biçme yeteneğini, programlardaki uzmanlarla yarıştırıyor. 38 yaşındaki Zhou, antika toplamaya dört yıl önce başladığını ve bunun hızla tüm boş zamanını alan bir hobiye dönüştüğünü söylüyor. Bir sabah Pekin'in büyük antika pazarı Panjiayuan'da dolaşırken, "İlk antikamı satın aldıktan sonra bir hafta boyunca ona sarılarak uyudum. Çok heyecanlanmıştım" diyor. Zhou, antika merakı yüzünden şimdiye kadar yaklaşık 12 bin dolarlık harcama yaptığını söylüyor Bu, yılda 18 bin dolardan daha az kazanan birisi için oldukça ağır bir yük. Ancak yollarda tek başına uzun süre direksiyon sallamak duygusal açıdan yıpratıcı oluyor ve koleksiyonculuk da bunu telafi etmenin bir yolu haline geliyor. "Antikalarımı birkaç gün görmezsem özlüyorum" diyor. 100 yıllık olduğu söylenen paslı madeni paralara göz attıktan sonra Zhou, "Artık herkesin koleksiyon yapmak istemesi ve bu yüzden çok fazla gerçek mal kalmaması, sorunun temelini oluşturuyor" diye ekliyor. Zhou, bir parçanın orijinal olup almadığını anlamak için bir yöntem geliştirmiş. "Yeni satın aldığım bir parçayı, iki gün boyunca evin bir köşesine koyuyorum. Eğer onu sevmeye başlarsam gerçek, başlamazsam taklittir" diyor. Pekin'in banliyölerinden birinde bulunan Gaobeidian pazarındaki mobilya şirketi ACF China'nın kurucusu Roger Schwendeman, sekiz yıldır antika işinde olan bir Amerikalı. Üç işçi, gül ağacından yapılmış, oymalı bir dolabı yenilerken Schwendeman, "Batılı antika meraklıları parçanın tarihini merak ederken, Çinliler değeri ile ilgileniyor" diyor. Schwendeman, 1980'lerde ve 90'larda Çin'den antika eserler alan birçok yabancının artık zengin olan Çinli alıcıları bulmaya çalıştığını söylüyor. "Artık herkes para ve tutkunun Çin'de olduğunu biliyor" diyor Schwendeman
