Brooklyn'de yaşayan sanatçı Elizabeth Demaray, Manhattan'daki bir McDonalds restoranının kasası önünde aceleyle sipariş veriyor. Çizburger. Elma dilimleri. Kızarmış tavuk parçaları. Patates kızartması. Elmalı kek. Çilekli milkshake. Milkshake kalmamış. "O zaman en büyük boy buzlu çilekli meyve suyu olsun." Kırmızı renkli hasat karıncası Pogonomyrmex badius'un bu yiyecekleri beğenip beğenmeyeceği, Demaray'ın Manhattan Exit Art'taki "Corpor Esurit - Bugün hepimizin bir molaya ihtiyacı var" isimli sergisinin konusu. Genelde tohumla beslenen bu karıncalar, 25 Ağustos'a kadar bir ay boyunca McDonald's'ın Happy Meals mönüsüyle beslendi. Mönüden çıkan oyuncakları bile aldılar. Karıncalar, çakı l taşlarıyla doldurulmuş ve sivrisineklerden korunmak için koli bandı ve naylon çorapla kaplanmış 1,8metreye 3,1 metre boyutlarındaki cam bir akvaryum içinde yaşadı. Yiyecekler, akvaryumun beslenme bölgesindeki numaralı bir kafese kondu. Demaray, karıncalar üzerinde uzman olan Amerikan Doğa Tarihi Müzesi'nden araştırmacı Doktor Christine Johnson ile çalıştı. Sanatçının amacı, Amerikan tarzı beslenmenin yemek yemek için bizlere bel bağlayan yaratıklar üzerindeki etkilerini gözler önüne sermekti. Ancak bilim insanları farklı bir bakış açısı getirdi. Tarım Bakanlığı'ndan böcek bilimci Doktor Colin S. Brent, bir e-postasında, "Bir bilim insanı olarak ilk tepkim, Pogonomyrmex cinsi karıncaların seçilmesine şaşırmak oldu. Hamburger ekmeğinin üzerindeki susamı sevebilirler ama hepsi bu" diye yazdı. Pogonomyrmex karıncası, çöl kumlarının derinliklerinde yaşar ve zehriyle bilinir. Birisi piknik yaparken yiyeceklere saldırması pek olası değildir. David Grimaldi ile birlikte "Böceklerin Evrimi" isimli kapsamlı kitabı yazan Kansas Üniversitesi'nden paleontolog ve böcek bilimci Doktor Michael S. Engel, serginin kulağa ilginç geldiğini söylüyor ancak, "Eğer fastfooddan ne kadar hoşlanacaklarını görmek için belli bir grup karınca seçecek olsaydım, asker karıncalar gibi daha genel, etçil ve otçul bir grubu seçerdim" diye ekliyor. Pogonomyrmex veya bilinen adıyla "Pogos", yemek konusunda daha seçicidir. Çoğu tohum yese de, Pogonomyrmex badius işçi karıncaları bazen kolonilerine getirmek için ölü böcek avına çıkar. Sergideki karıncaların çoğu öldü. Kalanlarda dalgın görünüyordu. Sergideki karıncaların bir kraliçe karıncası ve yavruları yoktu ve bu yüzden işçi karıncalar alıştıkları hedef ve amaçlardan yoksundu. E. O. Wilson ile birlikte yazdığı "Karıncalar" isimli kitapla 1991'de Pulitzer Ödülü'nü kazanan Arizona Üniversitesi'nden Profesör Bert Hölldobler, e-posta ile gönderdiği mesajda, "Sanatçılar sürekli sergilerinde karınca kullanmak için bana geliyor. Bazı teklifler gerçekten oldukça şaşırtıcı" diye yazdı. "Onları laboratuarda tuttuğumuzda, doğal yaşamdaki gereksinimlerini karşılamaya çok dikkat ediyoruz" diye ekliyor. Sanat galerisi, karıncaların doğal ortamı olmaktan oldukça uzak ama akvaryumun içindeki kratere benzeyen yuvaların Pogonomyrmex badius'lara özgü küçük, yuvarlar girişleri var. Karıncaların yem aramak için pek uzağa gitmesi gerekmiyordu. Ayrıca karıncaların elma dilimleri ve tavukla beslendikleri görüldü.
