Türkiye'nin en iyi haber sitesi

İran'da da yaşarım New York'ta da...

10 yıl önce ani bir kararla New York'a yerleşen ve orada üç kitap yazan gazeteciyazar Aslı E. Perker, İstanbul'a son romanı Sufle'yle döndü. Perker, yemek yaparak hayata tutunan üç kişiyi anlattığı kitabını yazabilmek için üç ay da Paris'te yaşamış

Yıl 2001. Gazeteci Aslı E. Perker'le çizer Kutlukhan Perker çifti bir gün tası tarağı toplar ve New York'a göçer. Kutlukhan Perker çok yetenekli bir çizerdir ve çok geçmeden New York Times'a çizmeye başlar. Aslı E. Perker ise bir yandan kafe işletmek, tercüme yapmak gibi işlerle uğraşırken diğer taraftan en büyük hayali olan yazarlığa adım atar. 2005'te Başkalarının Kokusu, 2009'da da Cellat Mezarlığı romanları çıkar... Yıl 2011. Dünyanın herhangi bir yerinde çalışabilme gibi bir 'lüksü' olan çift, bu kez tası tarağı toplayıp İstanbul'a döndü. Aslı Perker, dönüşünü Sufle adlı üçüncü romanıyla yaptı. Geçtiğimiz günlerde Doğan Kitap'tan çıkan Sufle, bir yemek kitabı değil, yalnızca ağırlıklı olarak mutfakta geçen bir kitap. Kitapta Paris'te yaşayan Marc'ın, New York'ta yaşayan Lilia'nın ve İstanbul'da yaşayan Ferda'nın hikayesini okuyoruz. Hiçbiri birbirini tanımıyor ama üçü de hayata tutunmak için yemek yapmayı seçiyor. Marc, çok sevgili karısının ölümünün ardından yaşama, Paris pazarlarında ve tüm malzemelerini yenilediği mutfağında dönüyor. Küçük yaşta Filipinler'den New York'a gelen Lilia, 'sıkıcı Amerikan ailesi' yaşantısından, dünya mutfaklarından yemek keşifleriyle kurtulmaya çalışıyor. Ferda ise demans hastası yatalak annesinin gazabından kaçış yolunu mutağının kapısında, ortasını çökertmemeyi başardığı suflesinin kokusunda buluyor... Aslı E. Perker'le 'macera dolu' yaşamını, kitabını ve yemek tutkusunu konuştuk.
- Gazetecilikten yazarlığa geçiş nasıl oldu? - Benim her zaman esas amacım yazar olmaktı. Ne kadar eskiye gittiğini şöyle anlatayım. Babamın işi nedeniyle Türkiye'de dolaşarak büyüdüm. İlkokul bir ve ikiyi de Eskişehir'de okudum. Öğretmenime de çok düşkündüm. Sonra babamın tayini çıktı, biz başka bir yere gittik. Bir gün gelip anneme 'Ben öğretmenimi çok özledim, ona mektup yazmak istiyorum,' demişim. Ben yazmışım, annem yollamış. Sonra ondan anneme bir mektup gelmiş: 'Aslı'nın belli ki edebiyata bir ilgisi var. Bu yaştaki bir çocuğun duygularını yazarak bu kadar güzel ifade etmesi sık rastlanan bir şey değil. Siz Aslı'yı bu konuda yönlendirmelisiniz,' diye. Dolayısıyla kaderim çizilmiş oldu.
ARKADAŞINA GÖNDER
İran'da da yaşarım New York'ta da...
* Birden fazla kişiye göndermek için, mail adresleri arasına “ ; ” koyunuz
BİZE ULAŞIN