Konuşmasaydım Kenan Doğulu gibi olurdum

Uzun zamandır ortalıkta görünmüyordu Çelik. En son Azerbaycan'da yaşadığını duymuştuk. Kimi Ateşteyim Ateşte, Hercai, Bu Şehirde gibi 90'ların fenomen olmuş pek çok şarkısıyla hatırlıyordu onu, kimi de 2000'lerin başındaki Atatürkçü söylemleriyle, davalarıyla... Fakat bugünlerde Çelik yeni çıkardığı Milat albümüyle yeniden hatırlatıyor kendini. Albümün isminden de anlaşılacağı gibi Çelik yeni bir başlangıç yapmak istiyor. Yani temiz bir sayfa açılsın istiyor. Ama öyle ya da böyle, geçmiş onun peşini bırakmıyor. Zihinlerde pek çok soru var. Bu soruları not defterine yazıp buluştuk Çelik'le... Anladık ki Azerbaycan'da geçirdiği günlerde hem müzik kariyerini hem de düşüncelerini gözden geçirmiş.

- Albümünüzün adı Milat. Yeni bir başlangıç mı yapıyorsunuz?
- Benim için bir dönemin bitişi, bir dönemin başlangıcı. Yaklaşık 25 yıldır akademik ve profesyonel bir kariyerim var. Bilinen birçok şarkı ve albüm yaptım. Yazılar yazdım, bir sürü şey yaşadım. Dolayısıyla bir Çelik algısı var. Bu albüm bir kartvizit gibi yaptıklarımın bir özeti niteliğinde. Bundan sonra farklı bir müzik kariyerim olacak. İkisi arasında bir çizgi çekmek istedim.
- Milat, kişisel bir arayışın başlangıcını da imliyor mu?
- Üç-dört yıldır kafamı dinliyorum. Kendimi yenilemeye gayret ettim. Bir değişiklik yapmaya karar verdim. Kendime göre bir arayışım var.
- Albümdeki dua da bu değişimin bir yansıması mı?
- Ben dilekle duayı ayrı tutmuyorum. Değişimin de önemli bir şey olduğunu düşünüyorum. Değişikliğin döneklik olarak algılandığı bizim gibi ülkelerde, değiştim demek problemli oluyor. Hemen 'Ne demek istiyorsun, nereden döndün?' gibi sorularla muhatap oluyorsunuz. Halbuki değişim kendini geliştirmektir. Sanatçı içinse değişim, gelişim esastır. Her gün aynı şarkıda, düşünce biçiminde duramazsınız.
- Şimdi dünyayı nasıl görüyorsunuz?
- Sanatçı da özünde iyi olanı ister. Dünya realitesiyle uyuşmasa da, herkes okul okusun, fakir kimse kalmasın, açlıktan insanlar ölmesin istiyorum. Bu ideolojinin adı ne, onu bilmiyorum. Ben kendimce doğru olanı, şu ve ya bu isim adı altında, bu bir dua olur, bir siyasi fikir olur, söylerim. Ayrıca hiçbir zaman fikren negatif bir şey de söylemedim. Çalalım, çırpalım, toplumun hoş görmediği bir şey yapalım demedim.
- Bir dönem Atatürkçülük ile ilgili söylediğiniz sözlerle, belli bir tarafın insanı gibi algılandığınızın farkında mısınız?
- Türkiye'de taraflar oluşturuluyor. Ben bütün taraflarla barışık olmalıyım. Zaten sanatçının barıştan başka dünya görüşü olabilir mi? Bu ülkede siz bir şey söylüyorsunuz. Herkes o sözü, kendi durduğu noktadan yorumluyor. Size bir yakıştırmada bulunuyorlar. Oysa benim doğrularım şunlar: Özgürlükler sınırlandırılmasın, aç insan kalmasın, herkes okusun, herkesin bir işi olsun, herkes sosyal imkanlardan faydalansın. Bunların bir ideolojisi var mı?
- Yani benim 'izm'lerle işim yok mu diyorsunuz?
-Kendi doğrularını söylediğiniz zaman X bir tarafın içine çekilirsiniz. Dünyada da böyle. Taraflar arasında bir taraf tutmanız istenir sonra. Ama sanatçı birinin, bir tarafın insanı olmak istemez. Ben, adalet mülkün temelidir doğrusuna inanıyorum. Mülkümüzde birbirimize karşı, adalet ve hukuk ilkesini gözetmeden yaşarsak sorun çıkar. Bunu Atatürk söylemiş. Böyle söyleyince de bir tarafın insanı ilan ediliyorsunuz. Bir doğruyu söylerken, X gruplara karşıymışım gibi gösteriliyorsam, yapacak bir şey yok; bunun böyle olmadığını anlatmaya gücüm yetmez. Mesela IMF borçları azaldı. Bu çok iyi bir şey. Bunu söyledim diye AK Parti'li ilan edilebilirim.
- Böyle bir yakıştırma yapan oldu mu?
- Mesela Ahmet Hakan, İslamcı ilan etti beni.
- Neden?
- Bilmiyorum.

90'lar, Doğan görünümlü Şahin yıllarıydı
- 90'lı yılların şarkıları tamam da, klipleri falan yeniden izliyor musunuz? Tuhaflar.
- O zamanlar el yordamıyla yapıyorduk her şeyi. Klipler de el yordamıyla çekiliyordu. Çünkü ortada sektör olarak tanımlanacak bir müzik piyasası yoktu. Pop müzik atılım yaptı ama bunun sektör olarak bir alt yapısı yoktu. Doğan görünümlü Şahin yılları o yıllar.
- Ateşteyim Ateşte klibindeki kazağın hikayesi bununla ilgili mi?
- Öyle profesyonel stilistlerimiz yoktu. Ayrıca müzik piyasasına çıkıyorsun, üzerine bir şey alacak durumun yok. Kız kardeşim modelistti. Bir kazak çekti üzerime, bir de bandana taktı, öyle çektik klibi. Ama o yoklukta harika bir tasarımdı.
- Ne oldu o kazağa?
- Saklıyorum. Arşivim var, orada duruyor. Kazak ile ilgili en son duyduğum rivayet şu: Telefonlarda ikonlar var ya; biri 'Bu ne ya, Çelik'in kazağı gibi,' demiş.

Her gün bir öncekinden hayırlı
- Hükümetin icraatlarına nasıl bakıyorsunuz?
- Mesela, bu hükümet okullara ücretsiz kitap dağıtıyor. Yok seçim yatırımı, şu, bu deniyor. Ama ben bununla ilgilenmiyorum. Öyle ya da böyle çocukların kitabı oluyor. Ama bunu söyledim ya, otomatik olarak AK Parti'li ilan ederler. Sonra da dönek derler (Gülüyor).
- Türkiye'deki son yıllardaki dönüşümü nasıl buluyorsunuz?
- Türkiye'de her günün bir önceki günden çok daha hayırlı olduğunu düşünüyorum. Ama olaylar zordur. Mesela 12 Eylül döneminde öğrenciydim. Ülkücü bir mahallede oturuyor, ama solcuların hakimiyetindeki Maçka'da okuyordum. O zaman da bir tarafın insanı olmak zorundaydınız. Ama sonra Arslan Bulut'un Türkçü-Devrimci Diyaloğu kitabını okudum. Kitapta bir balistik raporu var. Sabah ülkücünün vurulduğu silahla, öğleden sonra solcu vurulmuş. Burada sakat bir durum var dedim. Yani birileri aynı ülkenin insanını birbirine kırdırıyordu. Sonuçta bugün 12 Eylül'le bir hesaplaşma dönemi yaşanıyor. Yani bir yerlere gelebiliyoruz.
- Nasıl geçti çocukluğunuz?
- 1980 öncesi Pendik'te oturuyorduk. Babam işçiydi. Üç yıllık bir grev süreci yaşandı. Sendika ağaları, işçilerin çalışmasını istemiyor. Evde var dört çocuk, para kazanması gerek babamın. Mahmutpaşa'dan yapma çiçek alıp pazarlarda satıyorduk. Orada da zabıtalar babamı, beni hırpalıyorlardı. Babasının hırpalanmasına insanın canı dayanmıyor. Benim hak, hukuk takıntım buralardan geliyor. Bundan dolayı doğru bildiğim şeyi söyledim. Ama dışarıdan bana popçu diyorlar, itibarsızlaştırmak istiyorlar.

Ergenekon'dan ifadem alınınca tedirgin olmadım
- 90'lı yıllarda müzikle anıldınız. Ama 2000'li yıllarda davalarla, tarikatla, Atatürkçü söylemle anılan bir Çelik vardı. Neden böyle oldu diye düşündünüz mü?
- Düşündüm. Bu ülkeyi benden daha iyi tanıyan insanların sözünü dinlemedim. Sonuçta ateşli bir genç olarak bir şeyler yapabiliyorsunuz. Ama sonrasında ne olduğunu anlamadığınız olayların ortasında buluyorsunuz kendinizi işte.
- Ergenekon davasında ifade verdiniz. Tedirgin oldunuz mu?
- Olmadım. Çünkü tedirgin olmak için suç psikolojisi içerisinde olmanız gerek. Ayrıca hayatında olan her şeyi soruyorlar. İşin iyi tarafı, her şeyinizin bilindiğini görüyorsunuz. Zaten ortada bir problem olsaydı sonuçlarını da görürdük.

Yapımcılarımın uyarılarını dinlemedim ama haklılarmış
- Kendi doğrularınızı söylediğiniz dönemde müzik dünyasında tepki aldınız mı?
- Yapımcılarım bu tür çıkışlarımı doğru bulmadı. Müzik kariyerimde sorunlar yaşayacağımı anlattılar. Çok da haklılarmış.
- Nasıl?
- O dönem yapımcıların ya da akıl veren insanların 'Bu tür çıkışlar yapmana gerek yok,' demesi karşısında ben bir tercih yaptım. Evet, görüşlerimi, doğrularımı söylemeyebilirdim. Ama söyledim. Ne oldu? 90'larda benimle birlikte müzikte adını duyuran Serdar Ortaç, Mustafa Sandal, Kenan Doğulu var. Ben de şimdi onların bulunduğu yerde bulunabilirdim ve bu tür sorulara muhatap kalmak zorunda olmayabilirdim.

Çelik'i güldüren beş şehir efsanesi
İzel-Çelik-Ercan, Çelik ve Ercan'ın İzel yüzünden kavga etmesi nedeniyle dağıldı.
Kliplerde üstü açık araba kullanmasının sebebi, boyunun uzun olması.
Meyhaneci şarkısından sonra Yeşilay Çelik'i takibe almış.
Selam Söyle klibinden sonra Çelik'in Alman müzisyen Thomas Anders'in (Modern Talking) klonu olduğu anlaşılmış.
Ateşteyim Ateşte klibinde kullanılan kazak kendi kendine yanmış.

Artık dışarıda kusur aramıyorum, içime bakıyorum
- Bir ara Azerbaycan'da yaşadınız. Neden uzaklaştınız Türkiye'den?
- Müzik üretimi konusunda bir durup soluklanmak istedim. Bu da kendi içine dönmeyi gerektiriyor. Bunun için biraz uzaklaşma ihtiyacı duydum.
- Özeleştiri de yaptınız mı?
- Yaptım. Mesela ister Çelik'in doğruları diyelim, ister siyasi düşünceleri, ben bir şeyler söylerken dışarıda kusur arayarak yapıyormuşum. Yani herkes kötü, bir ben mi iyiydim? Bu bakış bana yorucu gelmeye başladı. Ben de kendi içime bakmak istedim.
- Egonuzu da terbiye mi ettiniz?
- Psikolojide buna ego, tasavvufta ise nefis terbiyesi diyorlar. Yani dışarıda kusur arayarak, bir başkasının ayıbını görerek bir yere varamayacağımı anladım. Bu müzik için de geçerli. Şöyle bir örnek vereyim: Benim de katıldığım bir programda sunucu, erkek şarkıcıya sordu: 'Sizin de Pavarotti gibi sesiniz varmış?' Şarkıcı da 'Alto mu, soprano mu ne diyorlar,' deyip geçiştirdi. Şimdi orada ben şarkıcıya 'Kardeşim sen erkeksin; alto, soprano kadın sesi için geçerli,' diyebilirim. Ama bunu dersem, bu şarkıcı kırılabilir, benim de bilgili olduğum ortaya çıkar. Fakat bunu yapmazsam da bana 'Kardeşim okulluyum diyorsun, ama bir şey bilmiyorsun,' derler. Benim kilitlendiğim nokta bu. Yani göründüğüm gibi mi olayım, yoksa elime, dilime, belime sahip mi olayım?
- Peki durum nedir?
- Artık insanları kırmamayı tercih ediyorum.
- Tasavvufla ilgileniyor musunuz?
- Her zaman ilgileniyorum. Ama sadece tasavvufla değil, mistisizmle de ilgileniyorum.