Papatya ile Karabiber" bir Sait Faik hikayesinden uyarlanmış. Allah Allah... Sait Faik bu kadar çok Yeşilçam filmi izleyip zamane dizilerini mi seyretti acaba? Yoksa Safa Önal dostumuz usta yazarı uyarlarken, ona bu eskimiş duyarlılıklardan özel bir elbise mi dikti? Çünkü film, eski Yeşilçam'ın hemen tüm klişelerini aynen alıp kullanıyor: Etli-butlu, güzel sesli yoksul semt kızı, onun fakir ama "ruhu asil" sevgilisi, çapkın "gazinocular kralı", uçkur düşkünü mahalle kabadayısı... Sanki 40 yıldır ne sosyal açıdan, ne de "temaşa" açısından Türkiye'de hiçbir şey değişmemiş...

İNANOĞLU'NA YAKIŞMAMIŞ
Ve de bu pörsümüş öze bir çağdaş TV dizisi estetiği... Hemen hep yakın planlar: Böylece özellikle kalabalık sahnelerdeki mizansen sorunları da çözümlenmiş oluyor! Safa Önal'dan beklenmeyecek kadar banal, hiçbir şiirsel deyiş, özgün cümle içermeyen sıradan bir senaryo... Üstüne üstlük, eski Yeşilçam'ın en klasik hatalarının inatla tekrarı. Daha göbek dansı bitmeden nedense alkışa başlayan seyirci, gala gecesinde tek bir şarkının sadece giriş bölümünü söyleyip hemen içeri kaçan assolist, birbirinden aptal gazeteciler, önünde yabancı film afişleri dolu bir sinemaya girip yıllanmış bir Orhan Gencebay filmini hem de sürekli yağmur yağan pejmürde bir kopyadan- izleyen sevgililer, vs... Seyirciyi 40 yıl öncesinin seyircisi sanan ve gerçekten de geçen zamanı hiç hesaba almamış bu filmin, en azından "sinemamızın duayeni" Türker İnanoğlu'na hiç yakışmadığını söylemek zorundayım. Ona yakıştıranlar olacaktır ama ben ısrarla söylüyorum: Bu film ona yakışmıyor!...

PAPATYA İLE KARABİBER
Yönetmen: Ümit Efekan
Senaryo: Safa Önal
Görüntü: Çetin Tunca, Ayhan Şen
Müzik: Kerem Ökten
Oyuncular: Sibel Can, Alişan, Müjdat Gezen, Bulut Aras, Taner Barlas, Durul Bazan
Erler Film yapımı.