Gazetelerin hafta sonu ilaveleri erken hazırlanır erken basılır. O yüzden sizin cumartesi günü okuduğunuz bu yazı çarşambadan yazılmakta. Bunun, yazan kişi yani bendeniz açısından dezavantajı, bana taze gelen konuların sizin elinize ulaştığında artık bayatlamış olması. Sınıfın arka sırasına oturtulmuş cücecik bir kız çocuğu gibi hissediyorum bazen kendimi. 'Örtmenim örtmenim' diye parmak kaldırıp derdimi anlatmak istiyorum ama öndeki sırık arkadaşlarımdan bana sıra gelmiyor bir türlü. Geldiğinde de iş işten geçmiş oluyor. Mesela şu Şebnem Arda'nın iki çocuğunu "Ben bunlara bakamıyorum, al sen bak," deyip babaları Kaan Yakuphan'a verme meselesi hakkında da bütün hafta yazmak istedim ama bana sıra anca şimdi geldi. Şebnem Arda mesele duyulduktan sonra köşesinde (bir köşesi varmış ama nerede bilmiyorum, internet haberinden öğrendim ben de) bir açıklama yapmış: "Sizinle duygularımı ve sıkıntımı paylaşırken bu kadar sevildiğimi bilmiyordum. Böyle bir anda benimle paylaştığınız yorumlarınız gerçekten bana inanılmaz moral oldu. Ayrıca beni ve genel yayın yönetmenimi arayan, benimle röportaj yapmak isteyen görsel ve yazılı basındaki bütün arkadaşlarıma, meslektaşlarıma ilgilerinden ötürü çok teşekkür ederim." Sanki o röportaj istekleri mesleki başarısından vs. dolayı gelmiş gibi. İnsan bunca yıl piyasada var olmaya çalıştıktan sonra böyle bir nedenden ilgi odağı olduğu için utanır ama her bünye bunu böyle algılamıyor demek ki! Her şey bir yana bir kadının evlatlarını "Kılım döndü, şekerim düştü, rüzgâr çıktı, yel esti, yollar uzak kaldı," gibi bahanelerle dizinin dibinden ayırmasını benim aklım almıyor. Üstelik o çocukların ana kucağına en ihtiyacı olduğu yaşlarda... Kaldı ki o iki güzeller güzeli çocuk, şimdi sorun yokmuş gibi görünüyor olabilirler. Ama ileri yaşlarında "Annemiz bize bakamadığı için evden gönderdi," travmasının ciddi arazlara neden olacağını tahmin etmek için illa ki pedagog olmak gerekmiyor. Doğurmayı bildiysen her şartta bakmayı da bileceksin. Kadının kimyasına da ruhuna da var oluşuna da yaradılışına da bu yakışır. Yok öyle kedi muamelesi!