"Aşk defterim kime göre kabarık? Keşke olaydı da birisi devam edeydi... Ben de çok isterdim. Niye durmadan kendini birilerine anlatma çaban olsun ki? Ama kader bir şekilde bir araya getirmedi, olmadı. Mutlaka insanları tanıyacaksınız, tanışacaksınız, olup olmadığına karar vereceksiniz ve güle güle diyeceksiniz. Doğru olduğuna inandığınız insanı bulduğunuzda da onunla kalırsınız zaten. Kalmadığıma göre demek ki olmamış..." Bu sözler Ebru Gündeş'e ait... Geçen şubat ayında yaptığım ve GÜNAYDIN'da yayımlanan röportajın ufacık bir bölümü... Yeni bir ilişkiye başladığını duyunca hatırladım bu konuşmamızı. "Mayolu fotoğrafınızın çıkması mı, kabarık bir aşk defteri mi omuzlarınızı düşürür?" diye sormuştum, o da "Vücudumu görmelerinden çok daha iyidir" diyerek yukarıdaki lafları söylemişti. Benim için yeterince açıklayıcı, yeterince anlaşılır, yeterince haklı bir cevaptı... Osmantan Erkır'la ilişkisi haber olur olmaz 'aşk defteri' yeniden açıldı, herkes tarafından masaya yatırıldı, 'öncekiler kimlerdi' soruldu, konuşuldu. İşte GÜNAYDIN'ın manşetinde de herkesin merak ettiği 'o' isimler var. 17 yaşında bu piyasaya girmiş, 17 yaşında şöhret olmuş bir kadının mutluluğu arama çabalarının bir özeti bence; doğru insanı bulma arayışının... Aynı röportajda Gündeş şunları da söylemişti: "Güzel bir taştım ben, o taşı yontarak çok güzel bir heykel yaptım, şu andaki kadını elde ettim ve bu kadına hayran kalıyor insanlar... Her şeyiyle; hem birlikte yaşanılabilecek, hem evlenilebilecek, hem sesi dinlenebilecek, hem anne olabilecek, hem iyi evlat olabilecek, hem iyi arkadaş olabilecek bir kadın çıkardım ben..." İyi de niye böyle bir kadın mutlu olamıyor sizce?