Fenerbahçe kendi evindeydi ve bu müsabakayı hem geçen yılın rövanşı hem de bu yılın şampiyonluk maçı olarak görüyordu. Futbolcular ekstra motiveydi. Dolayısıyla Fenerbahçe bu maça çok hızlı, arzulu ve baskılı başlayacaktı. Bunu herkes tahmin ediyordu. Bu fotoğrafa bakıp öyle bir strateji üretebilirdiniz. Şenol Güneş belli ki bu fotoğrafı görmemiş. Strateji yanlışı doğal olarak taktiğine yansıyınca Trabzonspor ilk yarıyı iki farklı skorla yenik kapattı.
Maçtan önceki yazımda "Orta alan kurgusu çok önemli" demiştim. Selçuk ve Colman'ın yanına Ceyhun'u monte edip, bu üçlüyle orta sahada Fenerbahçe'nin etkisi yok edilebilirdi.
Fenerbahçe Emre Belözoğlu, Selçuk Şahin ve Mehmet Topuz ile orta sahada üç adam bulundurdu. Buna karşın Trabzonspor sadece Selçuk'la bu üçlüyü karşıladı. Engin, Jaja ve Burak takım savunmasına yardımcı olmadıkları için kaptırdıkları her topta Fenerbahçe Trabzonspor kalesinde tehlike yarattı. Egemen'in uzun bir aradan sonra böyle bir maçta ilk 11'de başlamasını yadırgadım. Çünkü uzun bir sakatlık döneminde sonra doğaldır ki bu maçın temposunu kaldıramadı.

AMATÖRDE OLMAZ!
Lugano ile gelen ilk golde Trabzonspor savunmasının adam paylaşma hatası vardı. İkinci gol ise Glowacki'nin orta alanda kaptırdığı top ve Giray'ın hatası eklenince geldi. Trabzonspor, tandeminin hatalarıyla bir anda iki farklı yenik duruma düşerek oyun disiplininden tamamen koptu.
İkinci yarıda yapılan değişiklikler, Trabzonspor'u üretken kılmaktan son derecede uzaktı. Trabzonsporlu oyuncular böylesi maçlara mental olarak hazır değiller. Glowacki'nin bir dakikada gördüğü iki kart, Tayfun'un oyunun son anında atılması, amatör takımlarda bile olmaz.
Trabzonspor liderliğini sürdürüyor. Ama rakiplerinin durumunu düşündüğümüzde hiç de rahat değil. Yine de bu yenilgi dünyanın sonu değil. Bu maçtan ders çıkarmaları ve kalan haftalara konsantre olmaları gerek.