NE zaman Londra, Paris ya da Milano'ya gitsem, fırsat yaratıp mutlaka Muji adındaki mağazaları dolaşırım. Müthiş bir tarz. Yalın, basit, fonksiyonel, bir o kadar da estetik. Bir çok işadamından bu markayı Türkiye'ye getirmeye çalıştıklarını duyuyordum ama şimdiye kadar kimse, minimal bir konsepte sahip bu Japon markasını ikna edememişti.
Sonunda Bilsar etmiş. Dün Muji'nin üst düzey Japon yöneticisiyle buluşup sohbet ettik. İstanbul'da açacakları üç mağaza için yer bakmaya gelmiş kendisi.
Ama daha Muji'den konuşamadan, Japon yönetici Türkiye'de kendilerini taklit eden bir başka şirketin broşürünü gösterdi bana. Meğer, Muji daha Türkiye'ye gelmeden, bir şirket Muji'nin kurumsal kimliğini bire bir taklit etmiş. Marka uzaktan bakıldığında aynen Muji gibi duruyor. Hatta Muji'nin yöneticisi Masanobu Furuta'nın deyimiyle ürünlere kadar her şey bir birine tıpa tıp benziyor.
Beni burada en çok hayal kırıklığına uğratan, Bturk adıyla markalaştırılan bu şirketi Orka Grubu'nun yani Süleyman Orakçıoğlu'nun kurmuş olmasıydı. Gözlerime inanamadım. Yanlışlık vardır herhalde dedim önce. Ne de olsa Süleyman Orakçıoğlu, tekstil ve konfeksiyonun uzun süre liderliğini yürütmüş, ön saflarda olan bir isim. Kendisinin bizzat taklitin karşısında olması gerekmiyor mu? Japonlar şoktaydı. Yasal işlem başlatacaklarını söylüyorlardı ve dünyada ilk kez böylesine bariz bir taklitle karşılaştıklarını vurguluyorlardı.
Ben yine de Süleyman Orakçıoğlu'nun Muji'den haberdar olmadığını, tasarımcılarının ya da projeyi yönetenlerin bu işi yaptığını düşünmek istiyorum. Açıkçası Orakçıoğlu'na bir türlü yakıştıramıyorum böyle bir şeyi. Bu arada, Japonya'da 300, Avrupa'da da 75 tane mağazası olan Muji'nin yöneticileri,'hava parası'nı bir türlü anlayamamışlar!