Rahmetli Turgut Özal, 1991'de ABD ilk defa Körfez'e girdiğinde durumu, "Bir koyup beş alacağız!" diye özetlemişti... Nedense ülke olarak 150 milyar dolar içeri girdik. " Bir koyduk 150 milyar dolar kaybettik!" Gün oldu devran döndü.
2003'e geldiğimizde gündemde yine Irak, yine ABD vardı. ABD, Türkiye'den destek istedi. Türkiye ise 1 Mart 2003'te "Tezkereye hayır" dedi. Aradan beş yıl geçti. "Bir koyup kaç kaybettik," henüz fatura ortaya çıkmadı. Ama İran faturası kapı gibi karşımızda.
Çünkü İran Cumhurbaşkanı Ahmedinecad'ın İstanbul gezisinde Türkiye olarak İran'ı ıskaladık! Çünkü Ahmedinecad'ın çantasında üç önemli dosya vardı. "Uranyum zenginleştirmesi, nükleer faaliyetlere sınırlama ve doğalgaz anlaşması."
Özellikle doğalgaz anlaşması iki açıdan önemliydi. İran'ın Türkmenistan'dan aldığı 8 milyar metreküp doğalgaz ile İran doğalgazını, alternatif doğalgaz boru hattı Nabucco'ya bağlayıp Rusya'ya karşı güçlü bir kart açacaktık; açamadık!..
Bu kart özellikle Kafkasya üzerindeki etkimizi artıracak ve ucuza gaz alma şansını beraberinde getirecekti. Üstelik Türkiye bu iş ile 3 ile 4 milyar dolar arasında ek gelir sağlayacaktı. Hepsi yattı.
ABD, Nabucco'ya İran'ın eklenmesine izin vermedi. Bu geziden yine kârlı çıktı. İran'a uygulanan kısmi ambargo devam ediyor. Bu ambargo yüzünden Türkiye, İran üzerinden Avrasya'ya açılımını ertelemek zorunda kalacak.
Böylece Avrasya'da yüzde 50'lik bir güç kayıbı ile rekabeti sürdürecek. Başkan Bush'un stratejik danışmanı ve Avrasya kuşağının yaratıcısı Brezensky, yıllar önce iki ülke ile ilgili, "Bu Avrasya coğrafyasında iki ülke var. Biri İran, diğeri Türkiye. Bu iki ülke devamlı birbirini sıfırlar!" demiş.
Galiba bu coğrafyayı iyi çözmüş. ABD iki ülkeyi hep sıfırlatıyor. Bir türlü ortak akıl üretilemiyor.