Önce siyaset, sonra ekonomi gelir! Bir ülkenin siyasi anlamda ne kadar çok farklı partneri varsa ekonomik anlamda da bir o kadar değişik partnerle iş yapma şansı vardır.
Türkiye'nin NATO üyeliği, AB yolculuğu ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ndeki "Geçici üyeliği" bunun bir göstergesi.
Güç; siyaset ve ekonomi ile birlikte oluşuyor. Diplomasi; bu gücü mekik gibi işliyor.

***
Gırtlağına kadar durgunluğa batmış küresel dünyanın birinci sınıf oyuncuları, ibreyi trilyon dolarların park ettiği Körfez sermayesine çevirmiş. Paranın gireceği limanı merak ediyorlar. Patlayan bombalar yüzünden petrol fiyatları zıpladı ama sıçrama paraya ihtiyacı olan ülkelere yetmez.
İşte, parayı yönetenler bu noktada iki senaryoya odaklandı.
İlk senaryo: ABD Başkanı Obama koltuğuna oturmadan yapılan bu harekât, çok yerinde ve doğru bir adım. Çünkü operasyon, Obama'nın elini güçlendirecek.
İkinci senaryo: Dünyanın içine girdiği durgunluğu aşmanın yolu Ortadoğu'daki gerilimin tırmanması ve Körfez sermayesinin güvenli ülkelere kayması.

***
İsrail'in Gazze işgalini senaryolara bakarak değil, Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği'nin (TOBB), hoşgörü zinciri oluşturduğu ve Gazze'de açmayı planladığı ama Batı Şeria'ya odaklandığı "Serbest Bölge" çalışmasıyla takip edelim dedik. Projenin ortakları; İsrail, Filistin ve Türkiye şimdilik suskun. Savaş, projeyi kendiliğinden buzdolabına sokmuş. TOBB'un Gazze projesi bu durumda ne işe yarayacak?
Barış projesi diye yola çıktı. Savaşın göbeğinde projeyi yürütenlerin "barış" adına sesi çıkacak.

***
Ortadoğu'nun kilit ülkesi Mısır, galiba burnunun dibinde radikal bir grup istemiyor. Sessizliğe gömülmüş. Tarafsız kalmayı tercih ediyor. Doğalgazını İsrail'e satıyor, bombaları izliyor.
Diplomaside taraf tutulmuyor.
İsrail, Gazze'ye girdi, Türkiye sertleşti. Türkiye'nin sarf ettiği sözler arabuluculuk ilişkisini ortadan kaldıracak kadar sert. Türkiye hem arabuluculuk yapıyor hem de taraf tutuyor. Acaba Türkiye nereye koşuyor?