"Vatan Şairi" unvanı ile anılan Mehmet Akif Ersoy; 1873 yılında doğmuştur. En önemli eserleri; İstiklal Marşı ve Safahat adlı 7 şiir kitabının birleşmesiyle oluşan şiir kitabıdır. "Vatan Şair"inin en akla kazınmış olan sözü ise "Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmayı nasip etmesin" sözüdür. Mehmet Akif Ersoy şiirleri arasında Zulmü Alkışlayamam, Ya Rab Bu Uğursuz Gecenin Yok Mu Sabahı, Süleymaniye Kürsüsünden gibi kıymetli eserler bulunmaktadır. İşte Mehmet Akif Ersoy'un şiirleri, sözleri ve en kıymetli eserleri.
Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın.
Şudur cihanda benim en beğendiğim meslek. Sözüm odun gibi olsun, hakikat olsun tek.
Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.
Ağlarım, ağlatamam, hissederim, söyleyemem. Dili yok kalbimin ondan ne kadar bizarım
Konuşmak bir mana ise susmak bin bir mana. Herkes konuşmasına konuşur lakin sükût yürekli olana.
Medeniyet dediğin açmaksa bedeninin her yerini… Desene hayvanlar senden daha medeni.
Artık ikiyüzlüleri sevmeye başladım çünkü yaşadıkça yirmi yüzlü insanlar görmeye başladım.
Çöz de artık ömrümün kördüğüm olmuş bağını, Bana çok görme ilahi bir avuç toprağını!
Aslını gizleyemez insan, giydiği kaftanlarla. Bilmez ama kendini kandırır, söylediği yalanlarla!
Bir zamanlar biz de millet, hem nasıl milletmişiz. Gelmişiz dünyaya millet nedir öğretmişiz.
Ne ibrettir kızarmak bilmeyen çehren, bırak kardeşim tahsili; git önce edep, hayâ öğren.
Bil ki, bir mezar taşıdır insandan yarına kalan. Ve unutma, onu da başkası yaptırır, gerisi yalan.
Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker! Gökten ecdâd inerek öpse o pâk alnı değer.
Şarka bakmaz, garbı bilmez, edepten yok payesi bir kızarmaz yüz, bir yaşarmaz göz bütün sermayesi.
Hayır, matem senin hakkın değil… Matem benim hakkım: Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez âfâkım!
Kim kazanmazsa bu dünyada bir ekmek parası, dostunun yüz karası, düşmanının maskarası.
Ne irfandır veren ahlaka yükseklik ne vicdandır. Fazilet hissi insanlarda Allah korkusundandır.
Ey yolcu, uyan! Yoksa çıkarsın ki sabaha;Bir kupkuru çöl var; ne ışık var, ne de vaha!
Göz, yumulmakla kör olmaz.
Adam aldırmada geç git diyemem; aldırırım, çiğnenirim, çiğnerim, hakkı tutar kaldırırım.
Bir baksana gökler uyanık, yer uyanıktır. Dünya uyanıkken uyumak maskaralıktır.
Yumuşak başlı isem kim dedi uysal koyunum. Kesilir belki ama çekmeye gelmez boynum.
Eski eski olduğu için atılmaz; fena olursa atılır. Yeni yeni olduğu için alınmaz; iyi olursa alınır.
Aslını gizleyemez insan, giydiği kaftanlarla. Bilmez ama kendini kandırır, söylediği yalanlarla!
Ya Rab, bu uğursuz gecenin yok mu sabahı? Mahşerde mi biçarelerin yoksa felahı.
Yiğitlik dini, kahramanlık dini, gayret dini, ancak Müslümanlıktır. Hakiki Müslümanlık en büyük kahramanlıktır.
Sahipsiz vatanın batması haktır. Sen sahip çıkarsan bu vatan batmayacaktır.
Ümitsizlik öyle bir bataktır ki, düşersen boğulursun azmine sarıl sımsıkı bak ne olursun!
Gamsız insanlara eğlence gelirmiş yaşamak; Yüreğin hisli mi işkencedesin, talihe bak.
Üç buçuk soysuzun ardından köpeklik (zağarlık) yapamam; Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.
