Bölgede yaşayanlar, her üç yılda bir ölülerine olan saygılarını göstermek ve onları onurlandırmak için mezarları açıyorlar.
Açılan mezarlardan çıkarılan ölülerin giydikleri giysiler temizleniyor, gerekirse yenileri giydiriliyor.
Aile üyeleri, ölmüş akrabalarının mezarlarını tek tek açıp, cesetleri dışarı çıkarıyorlar.
Sonrasında da, ölülerini yeni giysileri ile birlikte kasabanın etrafında yürütüyorlar.
Yerel halk, öleli yüzyıllar olsa bile, aile üyelerinin hala kendileriyle birlikte olduğuna inanıyor.
Ölümlerinden sonra iyi korunan cesetler mezarlarından çıkarılıp, giysiler değiştirildikten sonra kasabayı geziyor ve sonrasında tekrar mezarlarına dönüyorlar.
Bu ritüelin fotoğrafları ise insanın tüylerini diken diken etmeye yetiyor.
Ölümden sonra ilk kare
19. yüzyılda fotoğraf çektirmek oldukça lükstü. Ancak yakınlarını kaybeden insanlar ilginç bir geleneği sürdürerek cansız bedenlerle fotoğraf çekiliyorlardı...
Post mortem fotoğrafları ise ölen kişiyle son bir anı olması için çekilen fotoğraftır
19. yüzyılda fotoğraf çektirmek oldukça lükstü
Ancak yakınlarını kaybeden insanlar ilginç bir geleneği sürdürerek...
Cansız bedenlerle fotoğraf çekiliyorlardı
Üstüne üstlük bu durum Avrupa ve Amerika’da oldukça yaygındı.
Üstüne üstlük bu durum Avrupa ve Amerika’da oldukça yaygındı.
O zamanlar ressamlar, ölen rahiplerin resimlerini çizerlerdi.
Şimdi geriye dönüp baktığımızda bu biraz çılgınca görülebilir.