Annemi ağabeyim buldu. Aslında karşıydı anneme, “anne” deyince buz kesiyordu. Benim içinse anne ilginç bir duyguydu, nasıl bir şey bilmezdim. Ağabeyim karakolda çalışıyor, annemin eşinin trafik cezası varmış, soruşturunca bulmuş. Anneme kavuşmak o kadar kolay olmadı. Bizi nasıl karşılayacağını bilmiyorduk. Çocukları, kocası ne diyecekti? Ağabeyim önce gitti, dayanamadım ben de gittim. O yolculuk uzun bir geceydi, düşündüğümde hala duygulanıyorum. Unutamayacağım sahnelerden biri. Gece geç saatte indik. Önce telefonla konuştuk, hiç böyle ağladığımı hatırlamıyorum. Telefondan “kızım” diye bir ses geldi. Kimse bana öyle seslenmemişti. O da inanamamış zaten, bayıldı. Artık görüşüyoruz. Annem 6 çocuk daha doğurmuş, yeni bir hayat kurmuş. Samimiyetine inanıyorum, kızgın değilim. Vardır bir sebebi diyorum. Cahilliğinin kurbanı olmuş. 11 yaşındayken; amcamlar koruyucu aile olarak yuvadan aldılar beni. Onların da üç çocuğu vardı. 5 yıl onlarla kaldım.
Nursel çok genç yaşında evlenmeye karar vermiş. O sırada Lüleburgaz'da babası,babaannesi ve küçük amcasıyla yaşıyormuş. Kendini mutlu hissetmiyormuş. Evlenirse daha güvende olacağını düşünmüş. Eşi 30 yaşındaymış, ikinci lig takımlarından birinde futbol oynuyormuş. Evliliği sadece 5 yıl sürmüş. Nursel genç yaşında anne olmuş bu evlilikten 9 yaşında Bengü adında bir kızı var.
Nursel belki gerçek annesinden çok uzakta büyüdü. Ama onun hayatında da iki önemli anne var. Bir Oya Anne diğeri de Nermin Anne.
"Bir çocuk için sevilmek çok önemlidir" diye anlatıyor Nursel "Ve ben yuvada çok sevilerek büyüdüm. Bir de yuvada Meryem Annem vardır, onun çocuğu olmuyordu, beni her hafta sonunda evine alıyordu. Onların beni sevmeleri, ilgilenmeleri çok şey katmıştır. Oya Anne’nin bütün çocukları sevmesi, bize verdiği emek, belki de bir anne-babadan çok doyurdu bizi. Güler yüzlü, neşelisin. Yaşadıkların seni çok etkilememiş gibi duruyorsun."
"Hayatı, kendimi, insanları seviyorum, şanslı hissediyorum kendimi. Yuvada büyümeseydim şu anki Nursel olmayabilirdim. Cesurumdur, güçlüyümdür, kolay yıkılmam, ufak şeyleri kafama takmam, ‘bu da geçer’ derim" sözleriyle anlatıyor hayata bakışını.
Annesiz babasız büyümenin kendisini çelik gibi sağlam yaptığını da ekliyor sözlerine: "İnsanların üzüldüğü şeyler beni çok şaşırtıyor. Ağabeyim mesela benim gibi değil. Küskün. Bazı çocuklar öyle oluyor yuvada."
Lise mezunu olduğunu söyleyen Nursel'in içinde kalan en büyük ukte üniversite okuyamamak.
Ama bu konuda bile umudunu yitirmemiş hiç. Okuyabileceği konusunda da ümitli "Belki kızımla birlikte de okurum" diye konuşuyor.
BİRİ BENİ EVLAT EDİNSİN DİYE SAATLERCE DUA ETTİM
Türk pop müziğinin güzel gözlü sanatçısı Doğuş da hayatının bir bölümünü Çocuk Esirgeme Kurumu'nda geçirdi.
Anne ve babası boşanınca dört yaşında yetimhaneye bırakıldı Doğuş.
Doğuş, burada 8 yaşına kadar kaldı.
Doğuş da yuvada filmlere konu olacak türden acılı olaylar yaşamış.
"İnsanın hayatında, mezara kadar götüreceği gizli sırları vardır ya, orada yaşadıklarım da benimle beraber mezara gidecek sırlardır" diye anlatmaya başlıyor Doğuş.
Küçücük bir çocukken başına gelen bir olayı hatırladığında ise hep gözyaşlarına boğuluyor.
"Küçücük çocuktum. Bir gece yatağıma işedim. O bakıcı denilen insanlar, yatağımı ıslattığım için kollarımı ustura ile kesmişlerdi. O gün kapının önüne çıktım. Çıktım çünkü birinin gelip, beni evlat edinmesi için dua ettim. Bütün bir gün bekledim, saatlerce dua ettim. Ama ne gelen oldu, ne de giden."
Doğuş, sonunda dayanamayıp yurttan kaçmakta bulmuş çareyi.
Sokaklarda yaşamaya başlamış önce. Sonra da babaannesi yanına almış onu.
Doğuş için de o zamanlar yaşadığı acı dolu günler şimdi çok geride kaldı. Ama ünlü şarkıcı o dönemden aldığı dersleri hiç unutmuyor.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
