Trabzon'da yaşayan Alan ailesi, 8 yıldır baktıkları papağanları 'Duman" 6 Ağustos tarihinde pencereden çıkarak kayboldu. Papağan "Duman" ı kaybetmenin üzüntüsünü yaşayan aile sokaklara yapıştırdıkları afişlerle papağanı arıyor. Aile bireylerinden birini kaybetmiş gibi büyük bir üzüntü yaşadığını belirten Fatma Alan, "Duman, evimizin neşesiydi. 8 yılı aşkın süredir bizimleydi. Ailemizden biri gibiydi. Bizinle konuşuyordu. 'Aşkım', 'Gelecek misin?', 'Gel' gibi kelimeleri söylüyordu. Kızımın ismi Doğa'yı da söyleyebiliyordu. Ona bir Karadeniz türküsü öğretmiştik, 'Haram olasın, haram' diye söylerdi. Evin neşesiydi. Hâlâ onu bulma umudumuzu kaybetmedik.Onun görüntülerini seyrederek teselli bulmaya çalışıyoruz. Belki bir gün geri dönecek diye umut ediyorum. Sürekli fotoğraflarına ve videolarına bakıyorum. Her yerde varlığını hissediyorum".

UMUDUMUZU KAYBETMEDİK
Trabzon'un Ortahisar ilçesine bağlı Çukurçayır Mısırlı Mahallesi'nde yaşayan Fatma Alan 8 yıldır baktıkları papağanları 'Duman'ı kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyor. Duman ismini verdikleri papağan, 6 Ağustos tarihinde evde perdenin altından geçerek balkona çıktı. Camları açık olan balkonda dışarıdan gelen bir sesin etkisiyle panikleyen papağan, uçarak kayıplara karıştı. Aile, papağan Duman'ı bulmak için sokaklara afiş yapıştırdı. 8 yılı aşkın süredir aileleriyle birlikte yaşayan Duman'ın sadece bir evcil hayvan değil, evin bir bireyi gibi olduğunu belirten Fatma Alan,Duman, daha önce de balkondan kaçmıştı, ancak bir tanıdığımız onu bulup bize getirmişti. Çukurçayır Mısırlı Mahallesi'nde oturuyorum. Duman, benim papağanım. 6 Ağustos'ta duman evdeyken perdeler kapalıydı. Bu yüzden dışarı çıkacağını düşünmedim. Ancak perdenin altından geçip balkona çıktı. Balkonun camları açıktı ve çıkan bir sesin oluşturduğu korkuyla dışarı fırladı. O sırada ben içerideydim, kaçtığını hissettim. Hemen dışarı koştum ve eşime haber verdim. Eşim de onu çok severdi. Bir süre peşinden gittik ama gözden kayboldu. Duman, 8 yılı aşkın süredir bizimleydi, adeta ailemizden biri gibiydi. Konuşuyordu, örneğin 'Aşkım', 'Gelecek misin?', 'Gel' gibi kelimeleri söylüyordu. Kızımın ismi Doğa'yı da söyleyebiliyordu. Ona bir Karadeniz türküsü öğretmiştik, 'Haram olasın, haram' diye söylerdi. Evin neşesiydi. 2 hafta geçti. Umudumuzu kaybetmedik" dedi.

"ÇOCUĞUMUZ GİBİYDİ,ONU ÇOK ÖZLEDİM"
Papağanlarının ev ortamına alışık olduğunu ifade eden Alan, "Duman'ın önemli bir özelliği, ev ortamına alışık olmasıdır. Dışarıda yaşama konusunda pek tecrübesi yok. Daha önce de balkondan kaçmıştı ve bir eve sığınmıştı. Tanıdığımız biri tarafından bulunup bize geri getirilmişti. Şimdi de yine böyle bir buluşma yaşarız diye umut ediyorum. İnşallah bu sefer de yakında birinin evine sığınmıştır. Kaybolmasına çok üzüldüm. Evdeki bir çocuk gibi, bir birey gibi hiçbir farkı yoktu. Birkaç gün kendime gelemedim. Yine çok üzgünüm. İki gün boyunca ağlayarak dolaştım ve her yerde onu aradım. Elimde telefonla sesini dinleterek sokak sokak gezdim. Sonra afiş hazırlama fikri aklımıza geldi; sağ olsun arkadaşlarımız dağıttılar. Şimdi umutla haber bekliyoruz. Onu çok özlüyorum. Sürekli fotoğraflarına ve videolarına bakıyor, gözyaşlarımı tutamıyorum. Her yerde varlığını hissediyorum. Makarna ve pilavı çok severdi. Şimdi bu yemekleri yaptığımda tencereye bakamıyorum, çünkü hep onun orada durduğu anlar aklıma geliyor " diye konuştu.
GÖREN DUYAN VARSA
Aile tarafından sokaklara asılan afişte ise, "Sultan papağanımız Duman 6 Ağustos günü Çukurçayır'daki evimizden uçarak kaybolmuştur. Dışarıda yaşamaya alışık olmadığı için civardaki evlerin balkon ya da pencerelerine konmuş olabileceğini umut ediyoruz. O ailemizin bir bireyi ve onu çok seviyoruz.