Kültür, sanat ve edebiyat dergisi Lamure'nin ilk sayısı bu ay çıktı. Lamure, ' İslamcı' değil ama İslami duyarlılığı yüksek bir dergi. Ancak diğer fikir ve inançlardan gelecek katkılara açık olduğu anlaşılıyor.
Lamure'de en çok hoşuma giden ' Çay Kaşığı Dosyası' oldu. Yazarlar çay kaşığı üstüne gayet şirin metinler üretmiş.
Mesela Hüseyin Akın ortaokul hocasının sorusunu hatırlıyor: Bir çay kaşığı kaç tane pirinç alır? Önce '15' diye cevaplamış. Eve gidip deneme yaptığında bunun 10 katı çıkmış!
Mehmet Aycı, " Yanında kaşık bulunmayan bir bardak çayın, rütbesi sökülmüş bir asker gibi süngüsü düşüktü r" diyor.
" Çay kaşığını en çok üzen şeylerden biri de, içtenliksiz, uyumsuz hatta zararlı plastik çay kaşıklarının üretilmesi olmuştur " cümlesi ise Sıddık Ertaş'a ait.
Yazarların ortak noktası çayın, Erzurumlular gibi ' kıtlama' şeklinde içilmesine karşı çıkmaları. Sebebi açık: Kaşığa gerek kalmıyor.
Çayı benim gibi şekersiz içenler ise ' nasipsizler' ( güzele, mutluluğa erişemeyenler ) sınıfına sokulmuş. Olsun, ben yine de çay kaşıklarını severim... Arkadaşlar isterse, çayıkahveyi 26 yıldır niye şekersiz içtiğimi ve bu arada başıma gelenleri anlatırım.