Diyorum ki...
Acaba bu mezuniyet ve karne günlerini fazla abartmasak mı artık?
İlkokul mezuniyetlerini sünnet düğünü çizgisine taşımasak..
Sadece çocuklar neşeyle çığlıklar atsa...
Ama velilerin tören histerisi, okulların tören gösterisi bitse...
Fena mı olur?

***

Diyeceksiniz ki...
Çocuklar mutlu oluyor...
Umarım öyledir...
Ben pek rastlamadım...
Okulun merdivenlerinden yuvarlanır gibi koşmaları veya garip danslar yapmaya zorlanmaları gerçekten mutlu olduklarını mı gösteriyor?
Hiç sanmıyorum...
Ben hep ne olup bittiğine çok da aldırmayan çocuklar görüyorum...
Tabii bu arada...
Karnelerinden aylardır habersiz, mezuniyetlerini hiç umursamayan uzak babaların çocuklarını...
Veya annesi hasta haliyle ev işlerini de bitiremediği için törene anneannesiyle gelen çocukların hüzünlü hallerini konuya hiç katmıyorum...
Sanki o günlerde okul yöneticileri sıkılıyor ama velilere çaktırmamaya çalışıyor.
Bazı veliler ve öğretmenler de eğleniyor...

***

Hem doğruya doğru...
Çocuklar ilkokulu veya ortaokulu bitirmenin hayatta bir "mezuniyete" falan tekabül etmediğini öyle iyi biliyorlar ki...

***

Görmüşsünüzdür...
Birkaç gün önce ilkokul mezuniyet töreninde kırmızı kurdeleler kesen, kucağında çiçekler, üzerinde gelinlik gibi bir kıyafet ve gözlerinde sel olmuş yaşlarıyla bir öğretmenin görüntüsü sosyal medyayı salladı...
Öğretmen 4 yıllık öğrencileri gidiyor diye hüngürdüyor, çocuklar da sevinecekleri yerde biraz şaşkın biçimde öğretmenlerine katılıyor.
Ne oluyoruz yahu!
Instagram ve Tiktok çağının mezuniyet törenleri artık böyle mi olacak?
Kendini kaybetmiş "sınıf anneleri" olayından yeni kurtulduk, onu da tam bilemiyorum ya...
Şimdi de sosyal medya "fenomeni" öğretmenler anaforuna mı kapılacağız?
Oysa narsisistik teşhircilik için okul en olmayacak yer...
Sınıflar fenomen öğretmenler ve histerik veliler tarafından okul alanı olmaktan çıkarılıp sosyal medyaya içerik üretim merkezi haline gelecekse, işimiz var demektir...

***

NOT DEFTERİ
Çocukların neden trene taş attığını bilemiyorum. Gerçekten de bir eğlence olabilir. Dışlarından, hemen önlerinden akıp giden, onları dışarıda bırakarak uzaklaşan, daha şimdiden onları yendiği açık olan hayata öfke de olabilir. (ÖMER F. OYAL / Zaman Lekeleri)