"Ben sanattan anlarım kardeşim; bu resim beş para etmez!" sözü ne kadar saçma ve ahmakçaysa, "Ben bu işlerden anlamam ama herkes beğendiyse demek ki çok değerli" diye düşünmek de o kadar eziklik hali olmalı. Özellikle müzayedelerde bazen öyle eserler öyle paralara alıcı buluyor ki; ben bu piyasada birilerinin bazı eserleri fena halde gazladığını düşünüyorum.

FOTOĞRAF GÜZEL AMA!
Yani önce satış yapılacak eserin efsanesi yaratılıyor, parası bol ama bu işten sadece sahilde çakıl taşı toplayanlar kadar anlayan insanlar yıllarca heyecanlandırılıyor. Sonra da o eser müzayedeye çıktığında artık tut tutabilirsen. Bu iş böyle olmasaydı; Alman fotoğraf sanatçısı Andreas Gursky'nin bu fotoğrafı, herhalde açık artırmada 4.3 milyon dolara alıcı bularak dünyanın en pahalı fotoğrafı sayılmazdı değil mi? Fotoğraf gerçekten güzel fotoğraf... Ama 4.3 milyon dolardan bahsediyoruz hacı! 4.3 milyon dolar!! "Gursky'nin insanın başını döndüren fotoğrafları arasında, neden bu fotoğraf bu kadar değer gördü?" diye düşünmeden edemiyor insan. Koleksiyoner mantığı başka bir boyut zaten. Biz züğürtlerin anca çenesi yorar işte böyle!