Fenerbahçe maçının hayal kırıklığını düşünecek olursak Konyaspor karşısında Trabzonsporlu oyuncuların verdiği mücadeleye saygı duymak gerekiyor. Trabzonspor, maçın başlamasıyla birlikte oyunu Konyaspor sahasına yığdı ve her iki kenardan geliştirdiği ataklarla gol pozisyonları üretmeye çalıştı.
Özellikle Yattara uzun bir aradan sonra bildiğimiz değerlerini sahaya yansıttı ve Konyaspor savunmasının sol kenarına Emrah'ın da verdiği destekle zor anlar yaşattı.
Maçın ilk yarısında Trabzonspor'un kazandığı 3 gol de yapılış açısından mükemmeldi. Bordo-mavili takımın kazandığı ikinci gol ise gerek yapılış gerekse Fatih'in mükemmel zamanlaması göz önüne getirildiğinde jeneriklere geçecek cinstendi.
Orta alanda Hüseyin, bu takımın her şeyi. Büyük bir profesyonellik örneği göstererek her maç bütün benliğini sahaya yansıtıyor. Konyaspor'un ataklarını karşılayan oyuncu olurken aldığı her topu da olumlu kullanma becerisi gösterdi.

3-0 rehavete sürükledi
İkinci yarı 3-0'ın avantajı Trabzonsporlu oyuncuları anlaşılan rehavete sürükledi. Tolga'nın yokluğunda görev verilen Özgür ve Erdinç'in arkalarına atılan her topta Konyaspor, gol pozisyonu yakaladı. Attıkları 2 gol dışında Konyaspor'un yararlanamadığı 1 penaltı var.
Kabul etmek gerekir ki bir takımın başarısında oyun sisteminin de bu sisteme koşullar ne olursa olsun uymanın da payı büyük. İstikrarı kazanmak ve başarıyı sürekli kılmak için bunu bir zorunluluk olarak kabul etmek şarttır. İkinci yarının büyük bölümünde Trabzonspor, farkı arttırmaya çalışırken top rakibe geçtiğinde 4-5 oyuncunun oyundan düşmeleri kabul edilemez.
Konyaspor'a gelince... Maçın ikinci yarısında ilk yarıya oranla daha pozitif göründüler. Orta alanda Altan gerçekten her yönüyle büyük bir değer. Anlamadığım böylesi büyük bir yeteneğin yıllardır nedense şampiyonluğa oynayan takımların dikkatini çekmemesi.
Sonuçta ligin sonu yaklaşırken gerek Trabzonspor gerekse Konyaspor, stada gelen seyircilere güzel bir maç izlettirdiler.