Türkiye ekonomisi, düşen enflasyon ortamında değişim dalgasıyla sancılanıyor. Eski kar marjı kalmayan, ucuz ithal mallarla başetmeye çalışan, istihdam üzerindeki vergi ve sigorta yüklerinden yakınan sanayiciler, yurtiçinde nefesleri daralınca yurtdışında soluklanıyor. Yani KOBİ'ler, ülke dinamizminin simgesi olmaya devam ediyor. Siz, 1992'de, Çorum'da 7 kişi işe koyulacaksınız. Kıyasıya rekabetin yaşandığı seramik sektöründe küçücük sermayenizle 10 yılda Türkiye 3. olup, 35 ülkeye ihracat yapar duruma geleceksiniz. Sözünü ettiğimiz Anadolu kaplanı "Ece Banyo." Onlar şimdi Moldova'dalar. Ailenin ikinci kuşak ismi Erdem Çenesiz öncülüğünde, bu ülkedeki ilk seramik fabrikasını kurdular. 5 milyon dolar yatırım yaptılar. 500 bin parça banyo malzemesi üretecek, 200 kişiye iş verecekler.
Bir KOBİ, "Yeşim Tekstil"e çalışıyor. Ahmet Şekercigil, Bursa'dan getirttiği biçilmiş kumaşları, Gagavuzya'daki fabrikasında diktiriyor, Nike'a ihraç ediyor. 350 YTL'lik asgari ücreti vermek için devlet payı, işçinin yol parası, yemek yardımı derken için 700 YTL'ye katlanan yani 500 dolar ödeyen Türk sanayicisi, yurtdışında kendi Çin'ini yaratıyor. Çünkü orada işçilik en fazla 100 dolara geliyor.