Futbol, üzerine saatlerce düşünsen de ilk düdükle beraber bütün doğrularımızı çöpe atabilen bir oyun. Salah'ın Şampiyonlar Ligi finalinde, erken dakikalarda sakatlandığını hatırlayın. Dün bir benzerini Osimhen yaşadı. Ama bir farkla; bandajlı koluyla, acılar içinde. Koşamıyor, pres yapamıyor, ikili mücadeleye girmekten çekiniyordu. Oyundan çıkmamak için direndi, hataydı… Onun bu hali, takımı da mental olarak çökertti. Bir kişi hariç: Uğurcan. Okan Buruk'un ikili mücadele gücü için Sallai'yi tercih etmesi, maçın hikâyesine bakarsanız bir detay olarak kaldı. Galatasaray maçları hariç her Şampiyonlar Ligi maçında tabela yapan Szoboszlai'nin, iyi hazırlanmış korner setinden bulduğu gol… Uğurcan'ın 3 kurtarışı, yetmemiş gibi Salah'ın penaltısını kurtarması. İlk 45'te 8'i isabetli 15 şut ve karşılığında Galatasaray'ın %68'e düşen isabetli pas yüzdesi. Biri değişmeliydi ve elbette, oyun da değişmeliydi. Osimhen kenara geldi ama maç da tur da 46-55 arasında gitti. Hakem Marciniak'ın sakatlanıp maçı yönetememesi, Osimhen'in sakatlığı derken; doğrusu bu oyun ve tabela sonrası ne Buruk ne de oyuncular eleştirilir. Bir de sonda Lang'ın sakatlığı, kâbus gibi bir geceydi. Bu sezon Okan Buruk ve Galatasaray adına, başarılı bir Şampiyonlar Ligi macerası oldu. Atletico Madrid maçı performansı, Juventus galibiyeti ve Premier Lig'in son şampiyonunu iki kez mağlup etmek… Hepsinin emeklerine sağlık!