Travmatik bir mağlubiyetin ardından kazanırsan şampiyon olacağın maça taraftarın önünde nasıl başlanması gerekiyorsa öyle başladı Galatasaray. Oyunun rengi ilk 5 dakikada belli oldu, Sara'nın yokluğunda İlkay'ın dikine oynayıp hat kırması gerekiyordu, imtina etti. Barış ve Sane çizgiye çıkmış, her top aldıklarında ikili baskı yiyorlardı. Osimhen'in canhıraş mücadelesi, düştüğü ofsaytlar, topa ilk dokunuşta heyecanına yenik düşmesi ve dışarı giden kafa vuruşları… Antalya ilk yarıda bir kere gelip golü bulduğunda elbette ki insanların aklına 31 yıl öncesi gelmiştir. Evinde Gaziantep, Samsun, Antalya'ya kaybeden Galatasaray ve kaçan şampiyonluk. Bu sezon da RAMS Park'ta Antep beraberliği, Samsun yenilgisi ve Antalya mı? Oyunun kaderini değiştiren adam Lang oldu. İlk golün ortasında ve şampiyonluğu getiren golde Osimhen'e verdiği zor pas… Uğurcan kalesinde top kurtarmadan iki gol yerken Antalyaspor'da biri kafa, biri şık frikik golü atan Soner'in kariyer maçı oynadığını söylemek lazım. Kaptan İcardi'nin iki kişinin arasından çıkıp Kaan'a attırdığı gol de "Aşkın Olayım"ın vedası mı, göreceğiz… Bu şampiyonluk mu zor geldi, Galatasaray mı kendi kendine zorlaştırdı, bunu tartışabiliriz ama tartışılmayacak olan Okan Buruk'un 4 şampiyonlukla lig tarihine damga vurmuş olması… Galatasaray yönetimi, Buruk ve ekibi, futbolcular ve Kemerburgaz'da emeği geçen herkese tebrikler… Galatasaray 26. kez şampiyon mu diyoruz yoksa Galatasaray'ın rakiplerinin hepsi 20'nin 6'nda mı!