Leao'nun maç günü İstanbul'a gelmesi Galatasaray'daki parçalı bulutlu havayı dağıtmış mıdır? En azından tribüne taraftarın gergin gelmediğini söylemek lazım. İki maçtır kötü oynayan Barış Alper Yılmaz'a bir şans daha verip geçen hafta yedek başlayan Leroy Sane'yi bir kez daha kesip kulübede başlatmak forma adaletini sorgulatır. Ama Okan Buruk da kazanan takımımla devam ediyorum diyebilir. İki takım da sezona sorunlu başlayan zemini bertaraf eden bir oyun tercihiyle başladılar. Göztepe uzun vuruyor ama nedense Galatasaray da topu yere indirmekte imtina ediyordu. İlk yarıyı 19 orta ile tamamladılar. Ama bu kaliteli hücum değildi. Üstelik Göztepe Jankat'ın nefis kurtarışından sonra kornerden golü bulmuştu. Bir dokunuş lazımdı. Buruk da çok fazla beklemedi. Ve 46'da Batrakov'u oyuna sürüp Lemina'yı Abdülkerim'in yerine çekti. Sallai'nin frikiği dengeyi getirdi. 46-63 arasında Galatasaray ilk yarının tamamından fazlasını üretti. Tabelada da karşılığını aldılar. Osimhen ligde 3'üncü maçında da olağanüstü oynadı. Nefis bir kafa golü incecik ofsayta takılsa da Sara'ya asisti, maç boyu mücadelesi, tribünleri ateşleyen vücut dili ve son dakikada altıpasın üzerinden yaptığı uzaklaştırmayla sırtında taşıdı Galatasaray'ı. Uğurcan'ın ani sakatlığında eldivenleri devralan Jankat'ın gollerde hatası yok. Ancak Buruk'un takımı, Uğurcan'ın ayak kalitesini maç boyunca aradı. Batrakov orta sahada çok iş yapacağını gösterdi. İlk maçta elbette heyecan vardı. Ama bir taraftan da takım arkadaşlarının pas trafiğine de yön veren el işaretleri de dahil olmak üzere genç ama pişmiş yıldız adayı görüntüsü verdi diyebilirim. Okan Buruk, Şampiyonlar Ligi de başlarken evinde 2 lig maçında yediği 4 golün analizini mutlaka yapacaktır. Göztepe'den birbirinin benzeri 2 gol yedi. Büyük maçlarda rakipler bu defoyu affetmez.