Evet, gerçekten de karışık bir döneme girdik. Seçim sonrası atmosferi aslında yeni umutlar getirmişti, her şey mümkün gözüküyordu, yeni bir anayasanın öncülük edeceği yepyeni bir dönem başlayacak, siyaset toplumun önünü açacak, güç dengeleri daha çağdaş biçimde yeniden kurulacak ve gerçek bir demokrasiye geçişin ivmesi hızlanacaktı. Ama yine öyle olacak... Tüm bu güçlükler, ortaya çıkan engeller, yaratılan krizler geçici ve yapay. Kendi adıma kimsenin, kişi ve kurum olarak hiç kimsenin iyi niyetinden kuşku duymuyorum. Bunalım, Batı toplumlarının da gerçek yerine oturtmakta zorlandığı temel güçler arasındaki sürtüşmelerden kaynaklanıyor. Yargı hâlâ varlığını kanıtlamak ve olasılıkla tam bir iyiniyetle yasaları en iyi biçimde uygulamak istiyor. Yasama, yine kendince haklı olarak, en büyük yetki organı olmak, toplumun yönetimini elinde tutmak istiyor. Yürütme ise hem de zafer kazandığı bir seçimin sonrasında, kazancını tümüyle elinde tutmaya ve rakiplerine koz vermemeye savaşıyor. Tüm bunlar belki normal. Unutmayın ki en demokratik Batı ülkelerinde bile, güçler dengesinin oluşması yüzyıllar aldı: Devrimler, isyanlar, halk hareketleri, en kanlı biçimde geçen iktidar bölüşmeleri. Osmanlı ise bunları batılı anlamında tanımadı, monarşinin gücü ve varlığı hiç tartışılmadı. Onun için, biz ancak rötarımızı kapatıyor ve birçok şeyi yeni yeni öğreniyoruz. İyice öğrendiğimizde, emin olun her şey yerli yerine oturacak ve demokrasi gerçekten işlemeye başlayacak.