Diego Simeone'ye hangi Galatasaray daha tehlikeli, set hücum yapan mı geçiş oynayan mı diye sorsanız kuvvetle muhtemel ikincisi der. İspanya Süper Kupa yarı finalinin ikinci yarısında Real Madrid'e karşı yüzde 61 topa sahip olan Atletico Madrid, dün ilk yarıda derinde bekleyerek başladı.
Osimhen'in varlığı yemeğin acı biberi gibi. Onun savaşçı ruhu 2026'da sahada, transfer piyasasında ve yönetim katında kaos yaşayan Galatasaray'ın ilacıydı. Ava giderken avlanmak... Kalede görülen golün devamında gördük ki Simeone, ev sahibinin baskısını hep sağ kanadından kırmaya çalışıyor.
Okan Buruk'un takımında işleyen kanat sağdı. Sallai'nin müthiş mücadelesine, savunmaya verdiği yardımla da Sane destek verince beraberlik golü geldi. Diğer kanatta net bir fırsatı harcayan Barış, oyun boyunca vasatın altında kalırken özellikle ilk yarıda Eren, Simeone'nin oğlu ele avuca sığmaz Giuliano yüzünden ileri çıkmaktan imtina etti. Liverpool maçındaki ruh sahadaydı, oyunun gidişatında Galatasaray, 'kaybederse yazık olur' futbolu oynadı. Bol temaslı, yüksek tempolu maçın son düdüğüne kadar Atletico gibi pili her zaman dolu takım karşısında ayakta kalmak zor. Zorlandılar da büyük baskı da yediler ama Gabriel Sara'nın iki pozisyonundan biri gol olsa Galatasaray 3 puanı da cebine koyardı. Bazen bir beraberlik, galibiyet kadar değerlidir. 10 puana yükselmek, taraftarın özlediği futbolu oynamak… Başta Okan Buruk olmak üzere önlerine bakmak zorundalar hem bu kupada hem de ligde… Maçın adamı Roland Sallai.