Manşetlerde görüyorsunuz...
"Kanser tedavisinde devrim", "Kanser bitiyor", "Kanserde kalıcı umut", vd.
Ezberler de bozulacak, bu kesin!
Çünkü zamanı geldi...
Unutmayın, dünya genelinde her yıl on milyon insan kanser nedeniyle hayatını kaybediyor...

***

Yeni yüzyıl asıl şimdi hazırlanıyor...
Bazı hekimler "Çağın vebası" diyorlar kanser için...
O hâlde, düşünelim...
Kanser bilinen hâliyle "ölümcül" olmaktan çıktığında ne olur?
Bir çağ kapanır, yenisi açılır...
14. yüzyıldaki büyük veba salgını sona erdiğinde Avrupa'nın feodal düzeni de bitmişti...
Papalık otoritesi kalıcı biçimde sarsıldı...
Ardından Rönesans hareketi başladı...
Unutmayın...
Tıp endüstrisini ve toplum sağlığını yöneten oligarşi, tarihi ve sosyolojiyi herkesten iyi biliyor...

***

Kanser ve yeni gelişmeler denilince...
Aklınıza sadece tedavi yöntemleri gelmesin...
Çok önceleri kapatılmış dosyalar, gizlenmiş araştırmalar tekrar gün ışığına çıkıyor ve bilenlerin ağzı açık kalıyor...
Sanki kansere çare bulunması istenmemiş gibi...
Birçok bilimsel bulgunun potansiyeli; mesela antiparaziter ilaçların tümörlerin büyümesi engellediğini gösteren çalışmalar bastırılıp unutulmuş, şimdi CIA o dosyaları açıyor.
İşe bakın!

***

Herkes, her an delirmenin eşiğinde gibi...
Tek bir bakış, basit bir el hareketi bile beş altı kişinin sokak ortasında birbirine girmesine sebep olabiliyor.
Trafikte olmak başlı başına ölümcül bir maceraya dönüştü...
Bunların farkında olan bir siyasetçi, bunun nedenini sorgulayan bir toplumbilimci var mı?

***

Aile olmayı övmek mi?
Tamam!
Aileyi desteklemek mi?
Mutlaka...
Fakat önce aile gibi aile olmak gerekiyor.
Biliyorsunuz, gündelik hayata yönelik dikkatim keskindir, okurlarımla ilişkim uzun yıllardır çok güçlü; her türlü insanlık hâli hakkında haberleşiyoruz...
Ve görüyorum ki...
Aileler artık kavga gürültü yumağı...
Birbirini seven, saygı duyan aile üyeleri o kadar azaldı ki, anlatması zor.
Akrabalar birbirleriyle itişip kakışıyor; haset ve rekabet zirvede...
E bu hâlin övülecek yanı var mı? Yok!
Böyle gitmez!
Kızacaksınız belki bana ama parlak sözler işe yaramıyor...
Tabir caizse, memlekette bir "aile reformu" gerekiyor.

***

Hayat sandığımız bu itiş kakışta, bu yarışta...
Bir türlü kaybetmeyi göze alamıyoruz...
Oysa bir şey kazandığımız yok!